ZINDELIJKHEID, TOCH BEST EEN DINGETJE…

Zindelijkheidstraining

 Iedereen heeft er wel een mening over. De een vindt dat je er niet vroeg genoeg mee kan beginnen, de ander vind het wel prima als haar kind pas zindelijk is voor hij/zij naar de basisschool gaat.

Zelf zit ik er een beetje tussenin. Kijk, wij gebruiken vanaf de derde dag na Jens’ geboorte wasbare luiers. En zijn nog steeds groot fan. Iets met milieu en zo, maar ook met als groot voordeel dat het minder kans gaf op spuitluiers (die we dus ook nooit hebben gehad), minder kans op luieruitslag en mogelijk eerder zindelijk worden. Dat laatste dan omdat een kindje met wasbare luiers heel duidelijk zijn/haar natte billen voelt na het plassen. In tegenstelling tot die wegwerpdingen 🙂

Afijn, ieder moet vooral zijn eigen weg volgen (heel belangrijk!), maar wij kozen dus voor wasbaar. Met dus ook als gevolg dat Jens vanaf dat hij ongeveer 1.5 was het een beetje vies begon te vinden dat hij een natte broek aan had of m had besmeurd met de (onverteerde) voedselresten.

Ik ben zo’n moeder die daar dankbaar gebruik van maakte in de zomer, waardoor hij toen lekker met zijn blote billen door de woonkamer en tuin mocht lopen. We pushten niet, maar lieten hem wel langzaam kennis maken met het potje.

Na de zomer was dit niet meer zo heel handig, omdat die blote billen dan toch wel wat koud waren voor dat kleine lijfje. Dus ging de luier weer aan, want meneer vond het weliswaar ‘vies’ en ‘bah’, maar plaste regelmatig de vloer, tegels of het gras nat. En mama en papa maar opruimen…

En dus was de tijd nog niet rijp.

Maar toen, in november, hadden mama en papa er wat meer vertrouwen in. In de tussentijd waren we overgestapt van het potje naar de wc brilverkleiner, want dat potje schoonmaken was toch ook niet zo’n hele frisse klus. En geheel tegen verwachting in ging dat steeds beter. Telkens als we hem op de pot zette kwam er wat uit, jippie!

En dus besloten we er voor te gaan. We hadden een week vakantie en die werd omgedoopt tot ‘zindelijkheidsweek’. Mensen verklaarden ons voor gek, maar wij dachten: ach, waarom niet?

En dus, op zondagmorgen, net nadat we waren opgestaan begonnen we met het ‘luier wegwerp ritueel’. We verzamelden alle luiers en lieten Jens ze een voor een in de prullenbak mikken. Hij kreeg een onderbroek aan, stickers werden gekocht en we gingen van start.

Zonder uit te wijden over hoe de hele week verliep kan ik je alvast 1 ding verklappen: helemaal zindelijk was Jens niet na deze week. Per dag hadden we gemiddeld 1-2 ongelukjes. Één ding hadden we wel ondervonden: als we hem gestructureerd op de wc zette, dan blijf hij nagenoeg de hele dag droog. Als we het echter aan hem zelf overlieten hadden we een succeskans van 50%. En dus zetten we hem vaak maar wat frequenter op de wc. Want die poep of plas in de broek of op de grond, daar zaten we nou ook niet bepaald op te wachten.

Nu klinkt het misschien vrij makkelijk, maar geloof me: dit was het allesbehalve. Want onze hele vakantie (al hebben we natuurlijk wel leuke dingen gedaan) stond helemaal in het teken van poep en plas. De hele dag waren we daar mee bezig. En dus hadden we zo nu en dan best de neiging om het bijltje er bij neer te gooien. En dit werd alleen nog maar sterker toen de week voorbij was. Want tja, 2 ongelukjes op een dag was toch niet bepaald handig als we weer moesten gaan werken. Al was het alleen maar omdat we dan (vooral in de ochtend) minder tijd zouden hebben voor uitgebreide wc-rituelen….

Maar, we hebben doorgezet. En inmiddels met succes. Jens heeft nu zo’n 6 weken alleen maar een onderbroek aan. 9 van de 10 keer blijft die droog (behalve met diarree, dat was even een minder leuke week…). Maar we doen het er voor. Al mis ik dat luierkontje af en toe wel, ons kind draagt geen luiers meer op zijn tweede verjaardag. En ik durf zelfs te zeggen dat ik hier best trots op ben!

Dus.. wat anderen ook tegen je zeggen. En of je zelf nou ook zo’n moeder bent die met 1.5 jaar al ging proberen of dat je wilt wachten met zindelijkheidstraining tot je kind 3 jaar oud is… kies wat voor jou goed voelt!

Liefs, Liza

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Over Liza

 

Ik ben Liza. Moeder, coach en prominent claimer van de eerste plek. Ik heb twee prachtige zoons (2018, 2020) en ben al sinds 2012 gelukkig met mijn vriend Menno.

Zo lang als ik het me kan herinneren had ik de droom om moeder te worden. En toen was ik 25 jaar en werd ik moeder. Maar, man… wat was dat anders dan ik ooit had gedacht. Ik bleek totaal niet voorbereid te zijn op het moederschap en kwam mezelf heel hard tegen. Ik kreeg een postnatale depressie en kon van de een op de andere dag helemaal niet meer voor mijn kind zorgen. Ik besloot het roer om te gooien en niet mijn zoon, maar mezelf (weer) op de eerste plek te gaan zetten. En met resultaat: ik kreeg mijn energie terug, werd liever voor mezelf, kreeg meer zelfvertrouwen en voelde me een stuk meer ontspannen. En dit alles maakte dat ik een vele leukere moeder werd.

Tijdens mijn herstel kwam ik er achter dat ik, in tegenstelling tot wat ik had gedacht, lang niet de enige moeder was die worstelde met het moederschap. Voor wie het moederschap anders was dan van tevoren gedacht. Want of je nu een roze, grijze, of gitzwarte wolk hebt meegemaakt, niemand is op het moederschap voorbereid. Iedereen ploetert, worstelt of zit er soms even doorheen.

Happy me Happy mama is ontstaan vanuit het verlangen om iets voor andere moeders te betekenen. Om te laten zien dat je er als moeder niet alleen voor staat. En om je te laten ervaren dat je juist door voor jezelf te kiezen veel meer kan gaan genieten van het moederschap. Want het is een bijzondere tijd, en de tijd vliegt. En zeg nou zelf: daar wil je toch zo veel mogelijk van kunnen genieten? 

Hi, ik ben Liza!

Ik ben Liza, moeder van twee en coach voor worstelende moeders. Mijn missie is om jou te laten genieten van het moederschap en alle andere mooie dingen in jouw leven. Ik help je op weg naar meer energie, zelfvertrouwen, rust in je hoofd en tijd voor jezelf.  Ik help jou om je steviger in je schoenen te laten staan en jezelf (weer) op de eerste plek te zetten. Ik geloof er namelijk in dat jij als moeder pas goed voor je gezin kan zorgen als je eerst goed voor jezelf zorgt.