WEG MET PERFECTIE

Je bent al goed genoeg!

Lang heb ik de wens gehad perfect te zijn. Dat was in mijn ogen het hoogst haalbare. Vroeger wilde ik het perfecte kind zijn, later het perfecte meisje en nog later de perfecte vrouw. De perfecte dochter, perfecte zus, perfecte leerling, perfecte werknemer en perfecte vriendin. Ik wilde het perfecte lijf. En… ik wilde de perfecte moeder zijn.

Was dat even een domper (zacht uitgedrukt) toen ik er achter kwam dat dat toch echt onmogelijk was.

Want hoe meer ik ging streven naar perfectie, des te verder ik er van weg leek te gaan. En des te meer ik faalde.

Tot vorig jaar. Tot ik na 5 maanden na de geboorte van mijn zoontje in een depressie belandde. En het even echt niet meer trok. Ik had rock bottom geraakt.

Voor mij was dat het moment.

Het moment waarop de knop omging.

Het moment waarop ik me realiseerde: dit kan zo niet langer.

Ik besloot het roer om te gooien. En een aantal besluiten te nemen. Hier komen ze:

– Ik ben geen perfecte vrouw. Meestal ben ik blij, soms ben ik uitermate vrolijk, maar soms ben ik verdrietig of zelfs best wel boos. Tja, dat hoort er bij.

– Ik ben geen perfecte dochter. Meestal ben ik aardig en lief tegen mijn moeder, maar ik heb haar ook best af en toe eens vervloekt en kan nog wel eens ooit boos op haar worden. Ook dat kan gebeuren.

– Ik ben geen perfecte zus. Soms bezoek ik mijn broertjes veel in korte tijd of app ik om te vragen hoe het met ze is, maar vaak ben ik zo druk met mijn eigen ding dat ik vergeet om contact op te nemen. Zeker sinds ik verder weg ben gaan wonen en een kind heb….

– Ik ben geen perfecte werknemer. Meestal werk ik hard en luister ik open en oprecht naar wat patiënten te vertellen hebben. Maar soms ben ik moe en luister ik met een half oor, gaap ik tijdens een gesprek of irriteer ik me. Forgive me, ik ben ook maar een mens.

– Ik ben geen perfecte vriendin. Soms ben ik heel lief, meelevend en aardig, maar soms reageer ik al mijn opgekropte frustratie op mijn vriend of vriendinnen, ook al hebben ze (vaak) niet eens iets verkeerds gedaan. Sorry, je was de eerste die ik tegenkwam en bij wie ik het kwijt kon…

– Ik heb geen perfect lijf. Soms ben ik blij met hoe ik er uit zie, maar sinds de pubertijd worstel ik al met mijn gewicht en die striae over mijn hele buik heeft mijn lijf ook niet echt heel veel mooier gemaakt. Maar mijn lijf heeft wel mooi een kindje op de wereld gezet!

Maar bovenal het meest belangrijke besluit voor mij: ik ben geen perfecte moeder. Ik doe ook maar wat. Natuurlijk wil ik het beste voor Jens. En natuurlijk doe ik mijn best. Vaak geef ik het goede voorbeeld. Reageer ik geduldig. Neem ik Jens mee naar buiten en laat ik hem lekker zijn gang gaan.

Maar soms… soms lukt het me gewoon niet. Ben ik moe. Ben ik er even klaar mee. Verlies ik mijn geduld. Zit ik weer wat te veel op mijn telefoon. Krijgt hij misschien iets te lang zijn speentje, zodat ik even mijn werk af kan maken. Of kijkt hij iets te lang televisie, zodat ik op mijn gemak kan koken zonder dat er honderd keer aan mijn been wordt getrokken.

En soms.

Heel soms.

Wil ik stiekem toch nog perfect zijn.

Maar inmiddels weet ik ook dat ik van perfectie niet gelukkig wordt. En dus heb ik besloten om te volgen wat voor mij goed voelt. En me niet meer van alles op te laten leggen. En tegen mezelf te zeggen: weg met perfectie.

Ik kies voor goed genoeg. Ik kies er voor dat ik goed ben zoals ik ben. Want dat maakt me pas echt gelukkig. En dat maakt me, naar mijn idee, pas echt een goede moeder. En dat wil ik ook graag aan jou meegeven, lieve mama: jij bent mooi zoals je bent. Je bent goed genoeg zoals je bent. En je bent een goede moeder, gewoon omdat je mama bent!

Liefs, Liza

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Over Liza

 

Ik ben Liza. Moeder, coach en prominent claimer van de eerste plek. Ik heb twee prachtige zoons (2018, 2020) en ben al sinds 2012 gelukkig met mijn vriend Menno.

Zo lang als ik het me kan herinneren had ik de droom om moeder te worden. En toen was ik 25 jaar en werd ik moeder. Maar, man… wat was dat anders dan ik ooit had gedacht. Ik bleek totaal niet voorbereid te zijn op het moederschap en kwam mezelf heel hard tegen. Ik kreeg een postnatale depressie en kon van de een op de andere dag helemaal niet meer voor mijn kind zorgen. Ik besloot het roer om te gooien en niet mijn zoon, maar mezelf (weer) op de eerste plek te gaan zetten. En met resultaat: ik kreeg mijn energie terug, werd liever voor mezelf, kreeg meer zelfvertrouwen en voelde me een stuk meer ontspannen. En dit alles maakte dat ik een vele leukere moeder werd.

Tijdens mijn herstel kwam ik er achter dat ik, in tegenstelling tot wat ik had gedacht, lang niet de enige moeder was die worstelde met het moederschap. Voor wie het moederschap anders was dan van tevoren gedacht. Want of je nu een roze, grijze, of gitzwarte wolk hebt meegemaakt, niemand is op het moederschap voorbereid. Iedereen ploetert, worstelt of zit er soms even doorheen.

Happy me Happy mama is ontstaan vanuit het verlangen om iets voor andere moeders te betekenen. Om te laten zien dat je er als moeder niet alleen voor staat. En om je te laten ervaren dat je juist door voor jezelf te kiezen veel meer kan gaan genieten van het moederschap. Want het is een bijzondere tijd, en de tijd vliegt. En zeg nou zelf: daar wil je toch zo veel mogelijk van kunnen genieten? 

Hi, ik ben Liza!

Ik ben Liza, moeder van twee en coach voor worstelende moeders. Mijn missie is om jou te laten genieten van het moederschap en alle andere mooie dingen in jouw leven. Ik help je op weg naar meer energie, zelfvertrouwen, rust in je hoofd en tijd voor jezelf.  Ik help jou om je steviger in je schoenen te laten staan en jezelf (weer) op de eerste plek te zetten. Ik geloof er namelijk in dat jij als moeder pas goed voor je gezin kan zorgen als je eerst goed voor jezelf zorgt.