HET LEED DAT ZWANGERSCHAP HEET

Zwanger zijn: voor velen geen rozengeur en manenschijn

Na lang twijfelen besloten we er voor te gaan: een tweede kindje.  Door dat ik na de zwangerschap van Jens een postnatale depressie had gehad durfde ik er een lange tijd niet over na te denken, maar vorig rond de zomer kwamen daar toch de kriebels. Hoe zou het zijn als we een tweede kindje zouden mogen krijgen? Langzaam maar zeker werd het gevoel steeds sterker, tot we in oktober besloten er voor te gaan. Ik ging naar de verloskundige en liet mijn spiraal verwijderen. En toen was het een kwestie van afwachten…

Lang hoefden we niet te wachten. Net als bij Jens bleek het binnen een maand al raak. Het was even schakelen. Want ondanks dat we dit ergens wel hadden kunnen verwachten, kwam het voor ons toch als een verrassing. Enigszins geschokt, maar tegelijkertijd ook heel erg dankbaar dat het ons zo snel weer was gegund, gingen we opnieuw het zwangerschapsavontuur aan. Maar om eerlijk te zijn vind ik het zwanger zijn helemaal niet zo heel erg leuk…

Hopelijk ervaren vele zwangere vrouwen het anders, maar ik denk ook dat velen van ons het lastig vinden om uit te spreken. Zwanger zijn “moet” namelijk iets heel moois zijn. Je “moet” er blij mee zijn, want “je krijgt er toch zo veel voor terug” en “jij wilde toch graag een kindje?”.

Bullshit. Althans, wat mij betreft. Iedereen ervaart het zwanger zijn anders, maar ik weet zeker dat vele moeders het echt niet altijd een pretje vonden. Dus bij deze zeg ik even waar het op staat: zwanger zijn is allesbehalve alleen maar leuk. Ja, er groeit een kindje in je buik. En ja, daar ben je (vaak) heel erg blij mee. En enorm dankbaar voor. Maar om nou te zeggen het leuk is… nee dat zeker niet. In ieder geval niet wat mij betreft.

De ongemakken, ook wel ‘kwaaltjes’ genoemd, waarmee je als zwangere te maken kunt krijgen zijn niet mis. Google maar eens en je zult schrikken van wat er zoal voorbij komt: misselijkheid, vermoeidheid, maagzuur, bandenpijn, bekkenklachten, harde buiken, aambeien, bloedend tandvlees, hartkloppingen, jeuk, kuitkrampen, obstipatie, blaasontsteking, slaapproblemen, vocht vasthouden en striae.  Een nogal enorme lijst als je het mij vraagt.

Vooral de laatste weken, de laatste loodjes, zijn voor vele zwangere vrouwen het zwaarst. Je komt amper meer vooruit (alleen al het opstaan van de bank is een opgave) en je bewegingsvrijheid is nagenoeg nihil. Die enorme buik hangt aan je banden, waardoor je onderbuik ook nog even lekker mee gaat zeuren en omdat je kindje ook aan de bovenkant van je buik zoveel ruimte inneemt krijg je veel minder lucht en als bonus komt je eten zo af en toe in zure vorm retour in je mond.

En dan is er nog zoiets als de invloed van hormonen op je hele geestelijke gesteldheid, iets wat in bovenstaand lijstje niet eens is meegenomen. De klachten hierbij variëren van vergeetachtigheid en het zorgen maken over of alles wel goed is met je kindje tot flinke stemmingswisselingen of zelfs een prenatale depressie. Ook niet echt dingen waar je nou zo heel erg blij van wordt…

Kortom: ja, waarschijnlijk ben je als (aanstaande) moeder blij dat er een kindje onderweg is. Maar dat neemt niet weg dat het zwanger altijd alleen maar rozengeur en manenschijn is. Voor sommigen gelukkig wel, maar voor velen van ons zeker niet. En ook dat mag wel eens gezegd worden.

 

En, lieve mama, wat vond jij het minst leuk aan het zwanger zijn?

Liefs, Liza

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Over Liza

 

Ik ben Liza. Moeder, coach en prominent claimer van de eerste plek. Ik heb twee prachtige zoons (2018, 2020) en ben al sinds 2012 gelukkig met mijn vriend Menno.

Zo lang als ik het me kan herinneren had ik de droom om moeder te worden. En toen was ik 25 jaar en werd ik moeder. Maar, man… wat was dat anders dan ik ooit had gedacht. Ik bleek totaal niet voorbereid te zijn op het moederschap en kwam mezelf heel hard tegen. Ik kreeg een postnatale depressie en kon van de een op de andere dag helemaal niet meer voor mijn kind zorgen. Ik besloot het roer om te gooien en niet mijn zoon, maar mezelf (weer) op de eerste plek te gaan zetten. En met resultaat: ik kreeg mijn energie terug, werd liever voor mezelf, kreeg meer zelfvertrouwen en voelde me een stuk meer ontspannen. En dit alles maakte dat ik een vele leukere moeder werd.

Tijdens mijn herstel kwam ik er achter dat ik, in tegenstelling tot wat ik had gedacht, lang niet de enige moeder was die worstelde met het moederschap. Voor wie het moederschap anders was dan van tevoren gedacht. Want of je nu een roze, grijze, of gitzwarte wolk hebt meegemaakt, niemand is op het moederschap voorbereid. Iedereen ploetert, worstelt of zit er soms even doorheen.

Happy me Happy mama is ontstaan vanuit het verlangen om iets voor andere moeders te betekenen. Om te laten zien dat je er als moeder niet alleen voor staat. En om je te laten ervaren dat je juist door voor jezelf te kiezen veel meer kan gaan genieten van het moederschap. Want het is een bijzondere tijd, en de tijd vliegt. En zeg nou zelf: daar wil je toch zo veel mogelijk van kunnen genieten? 

Hi, ik ben Liza!

Ik ben Liza, moeder van twee en coach voor worstelende moeders. Mijn missie is om jou te laten genieten van het moederschap en alle andere mooie dingen in jouw leven. Ik help je op weg naar meer energie, zelfvertrouwen, rust in je hoofd en tijd voor jezelf.  Ik help jou om je steviger in je schoenen te laten staan en jezelf (weer) op de eerste plek te zetten. Ik geloof er namelijk in dat jij als moeder pas goed voor je gezin kan zorgen als je eerst goed voor jezelf zorgt.